Καμιά φορά ξεχνάμε πως είμαστε όλοι άνθρωποι

Από την Έλενα Χάλαρη και τον Ναντίρ Νούρι

Με αφορμή το Inclumedia Lab, το νέο εκπαιδευτικό project σεμιναρίων του Solomon, άτομα με διαφορετικά backgrounds, χώρες καταγωγής και άγνωστα μεταξύ τους, συναντήθηκαν για πρώτη φορά στον χώρο του Impact Hub Athens.  Σκοπός της συνάντησης αυτής, ήταν η γνωριμία των μελών της ομάδας και η δημιουργία των ζευγαριών για την εκπόνηση του project.

Και, όπως συμβαίνει και στην καθημερινότητα στους περισσότερους από εμάς, ήρθαμε αντιμέτωποι με τον φόβο της γνωριμίας και το άγχος της νέας συναναστροφής. Τα εμπόδια της επικοινωνίας ξεπεράστηκαν μέσω ομαδικών δημιουργικών δραστηριοτήτων, εισηγήτρια των οποίων ήταν η Ολίβια Κυριακίδου –Καθηγήτρια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών-. Αποτέλεσμα αυτών των ενασχολήσεων η δημιουργία τριών αντικειμένων, χρηστικής και συμβολικής αξίας, με κοινωνικό περιεχόμενο.

Ένα εκ των αντικειμένων ήταν η κούκλα «Simona Solomona», η οποία, φτιαγμένη στο χέρι με κομμάτια από διαφορετικά υφάσματα, μας δείχνει πως η διαφορετικότητα μπορεί να είναι –και είναι- «όμορφη».

Η Έλενα, μια εκ των δημιουργών με καταγωγή από το Ιράν, μας μίλησε για το πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκε η κούκλα, τον συμβολικό της χαρακτήρα αλλά και για το κοινωνικό μήνυμα που μεταφέρει σχετικά με την ετερότητα και την ισότητα, ενώ τόνισε την ανάγκη να «περάσουμε» στα παιδιά την ιδέα της αποδοχής στο διαφορετικό:

«Είμαστε μια ομάδα που αποτελείται από (ανθρώπους με) διαφορετικά backgrounds, κουλτούρες και χώρες καταγωγής. Αποφασίσαμε να φτιάξουμε κάτι που θα δείχνει πως τα άτομα έχουμε πολλά διαφορετικά στοιχεία που μας καθορίζουν, αλλά παρόλα αυτά δεν σημαίνει ότι είμαστε άνισοι μεταξύ μας. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μας χωρίζει. […] Σκεφτήκαμε ότι έχουμε κάποια διαφορετικά πράγματα (υλικά/ υφάσματα) που μπορούμε να τα συνδυάσουμε και να έχουμε κάτι όμορφο (ως αποτέλεσμα). Κάθε διαφορετικό κομμάτι της κούκλας αντιπροσωπεύει κάτι για τον οποιονδήποτε στο group. Για παράδειγμα, ένα χέρι που είναι μαύρο μπορεί να αντιπροσωπεύει το διαφορετικό χρώμα δέρματος ή τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις. […] Παρόλα αυτά, είναι όλα (τα διαφορετικά στοιχεία) σε μία κούκλα, και αυτή την κούκλα την έχουν όλα τα παιδιά.»

Ακόμα, η Νόννα, μια εκ των δημιουργών της Simona Solomona, με καταγωγή από τη Λευκορωσία, μας έδωσε τροφή για περεταίρω σκέψη, αναφερόμενη σε έννοιες όπως η  ισότητα και ο σεβασμός – έννοιες που εμπεριέχονται στο συμβολικό υπόβαθρο της κούκλας-, αλλά και στο πώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν έμπρακτα στην καθημερινότητά μας. Οι ανισότητες και οι διακρίσεις πηγάζουν από το ότι «συχνά ξεχνάμε πως είμαστε όλοι άνθρωποι». Μιλάμε και πράττουμε, συνήθως, χωρίς να αναλογιστούμε τον αντίκτυπο των λεγομένων μας ή των πράξεών μας, αν τελικά πληγώνουμε ή προκαλούμε αμηχανία στο άτομο που έχουμε απέναντί μας. Σύμφωνα με τη Νόννα, ένα πρώτο βήμα για να αλλάξει αυτό είναι να βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του συνομιλητή μας, να προσπαθούμε να τον συναισθανθούμε. Μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας μπορούμε να κατανοήσουμε, ουσιαστικά, πως μια λέξη ή ένας χαρακτηρισμός μπορεί από «πείραγμα» ή αστεϊσμός να γίνει αντιληπτός ως προσβολή, προκαλώντας από αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα μέχρι κοινωνικό στιγματισμό και περιθωριοποίηση…

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορούμε να υποστηρίξουμε πως ακόμα και  κάτι απτό, απλό και «ιδιόμορφο» , όπως η Simona -μια πάνινη κούκλα-, δύναται να αποτελέσει έναυσμα για προβληματισμό αναφορικά με ουσιαστικά ζητήματα της κοινωνικής –και όχι μόνο- καθημερινότητας.

Από την Έλενα Χάλαρη & τον Ναντίρ Νούρι

photo credits: Solomon

Previous

Σύσταση νέας κοινότητας των Αφγανών στην Ελλάδα

Next

Η ιστορία του τζαμιού στην Αθήνα

Pin It on Pinterest

Share This

Share this post with your friends!

Follow the Elephant!